Lieve mensen!

Teun is de komende 4 zondagen op de radio te horen, bij het programma ‘De Andere Wereld’ (IKON, radio 5). Hij is nu in Birma met weinig internet bereik, vandaar dat ik dit met jullie deel. Ik ben hartstikke trots op hem! Zijn dagboek is vanmiddag te horen op de radio en staat ook online op de website: http://www.ikonrtv.nl/daw/uitzending.asp?lIntItem=2&lIntEntityId=317

Teun is in een afgelegen gebied geweest, ‘Rakhine state’, waar toevallig ook mijn ‘kantoorgenootje’ en niet-erkende vluchtelinge vandaan komt. Hier heeft hij bijzondere mensen ontmoet en hij heeft het geld dat iedereen zo genereus heeft gestort kunnen overhandigen! Ook heeft hij een derde mikrokrediet netwerk voor CmC opgezet.

Verder stuurde hij de volgende oproep: S T E U N  N U  O O K

Gister heb ik een gesprek gehad met een welvarende Birmees. Hij
garandeert alle terugbetalingen van microkredieten aan boeren (DE
ZWAKSTE GROEP ONDERNEMERS). Dit betekent dat wanneer je ons geld
leent, dit met 2% rente per jaar gegarandeert terugkomt of opnieuw
gebruikt wordt voor arme boeren. Elk bedrag is welkom, hoe klein ook!

Ik ga in december weer terug naar Birma en kan dan jouw geld meenemen.
Storten op 311994288 t.n.v. AJ Melis.

Groet namens noodleidend maar hoopgevend Birma!

Teun

Teun heeft een aantal  bijzondere mensen ontmoet, waaronder een recent vrijgelaten politiek gevangene. Op dit moment lijkt Birma hervormingen door te voeren en er zijn een aantal politiek gevangenen vrijgelaten. Expats en Birmezen ‘in exile’  die ik (Hester) ontmoet aan de Thailand-Birma grens, zijn hier vrij skeptisch over aangezien het regime een geschiedenis heeft waarbij het zei te ‘hervormen’ maar in de praktijk er weinig verandert. Er is mij verteld dat op dit moment een aantal prominente Birmezen zo dapper zijn om ‘terug te keren’ om het ‘klimaat’ te proeven. De junta heeft hen hiertoe uitgenodigd met de mededeling dat alle niet criminele ‘exiles’ welkom zijn; wat de overheid als ‘crimineel’ verstaat is niet duidelijk. Als je daarbij bedenkt dat de overheid het bestaan van politieke gevangen ontkent en hen veelal als crimineel aanduidt, maakt dit de terugkeer van ‘exiles’ extra dapper. De komende maanden zal blijken in hoeverre hun lef om terug te keren beloond of gestraft wordt.

Ik ga jullie snel updaten wat ik allemaal aan het doen ben hier, want het is de hoogste tijd!

This morning I woke up with a smile on my face. In the state between sleep and being awake singing birds took me on a trip. They woke me just enough in order for me to be aware of the trip I was making but not enough to stop me from dreaming. My mystical trip started at sunrise, when the first birds start singing. I surrendered to their tweets and flew away with them into the sky. When I found their colorful waves of music I slid on them, up and down on the curves of the waves into the sky. The slide was endless and I was enjoying the ride on it. Music notes and cheerful tweets accompanied me. Wooiiiii! With the sun rising little by little, different groups of birds took over the stage, changing the sound and melody. Finally the music stopped. A smart crow confirmed the end of the beautiful concert with his raspy crowing and made it clear it was time to get up. I woke up, back in my bed. I looked at my phone to see the time: it was 07:30. The sun rises at 05:00. I enjoyed a 2,5 hour rollercoaster music concert somewhere high in the sky, simply from my own bed. Thank you dr Goenka for teaching me to surrender to meditation together with the magical birds of Phokara. Miss flying with the crazy bird though…

When you wake up in the early morning or go to sleep when the sun is rising [after a great party perhaps], listen to the birds. They might take you on a beautiful trip too.

Ik had verwacht dichter bij mezelf komen; de meedogenloze waarheid over mezelf en mijn eigenschappen onder ogen te komen met de Vipassana meditatie cursus. ’Accept reality, as it is‘, zoals we steeds te horen kregen van onze ‘Teacher’. Mediteren is naar binnen gaan; je ware gedachten en verlangens drijven naar de oppervlakte. Waardoor je inzicht hebt in wat je daadwerkelijk wil en dus conform acties kan nemen – in ieder geval wordt je je daarvan bewust . Zie introspectie. Voor mij – ik vind altijd een heleboel leuk en vind het lastig om te kiezen, wat wil ik nou echt? – was dat een drijfveer om de cursus te doen. Ik hoopte de techniek onder de knie te krijgen zodat ik focus kan aanbrengen in mijn acties. Ik hoopte stiekem ook het licht te zien op werkgebied. Dit laatste is helaas uitgebleven, hoewel vlak na de cursus Teun en ik werden gewezen op onze droombaan: Ambassadeurs voor Goede Doelen. Stem!

Niet had ik verwacht dat ik op dag 4 mijn hoofd uit elkaar voelde spatten en op dag 9 mijn ruggegraat met alle verbindingen naar ribben, en mijn slokdarm systeem van keel naar maag zou voelen . Ja, dat heb ik gevoeld ja en ik beschouw mezelf als redelijk nuchter! Ervaringen van medecursisten zijn net zo bizar. De Japanse Lisa voelde op dag 4 een stroomschok do or haar ruggegraat met explosies tussendoor op elk punt waar haar ruggegraat haar ribben kruiste. Julia had visuele ervaringen: zag honderden torren krioelen bij haar voeten en zag stengels uit zaadjes groeien, waar weer allemaal kleurrijke bloemen en bladeren uit ontsproten. Hallucinaties? Nee‚ body sensations‘ (de sterk visueel ingestelde Julia maakte daar in haar hoofd een visueel speltakel van).

Bizar he? Een stukje theorie. We hebben voortdurend lichaamssensaties die we niet voelen omdat we ons daarvan niet bewust zijn. Iedereen voelt weleens een kriebel op zijn gezicht of een rilling op zijn rug. Middels de Vipassana meditatie techniek heb ik geleerd hoe deze waar te nemen. Door die sensaties te voelen en objectief waar te nemen verdwijnen je ‘sankaras‘: je onverwerkte emoties en dat is 1 van de resultaten van Vipassana meditatie.  Het doel is gelukkig zijn! Het idee is dat door het objectief waarnemen van de lichaamssensaties je ‘mind‘ beter in balans is. Zover een beetje theorie, je moet het natuurlijk zelf ervaren, in Belgie worden cursussen gegeven.

Mijn mindblowing ervaringen moest ik voor mezelf houden. Ik mocht 10 dagen niet praten, zodat je geen nieuwe stimuli ervaart en op een dieper niveau van bewustzijn komt. De ervaringen van medecursisten hoorde ik pas aan het eind van de cursus toen onze‚ ‘noble silence‘  doorbroken mocht worden. Allemaal lachende en overenthousiaste mensen om me heen. Je ontwikkelt wel snel hoofdpijn na 10 dagen stilte. Eén van de Indiase vrouwen die mij enorm inspireerde om het vol te houden, ze was ruim 70 jaar en deed de cursus zodat haar geest schoon zou zijn voor haar volgende leven, gaf een speech in de eetzaal. Hele open  en eerlijke gesprekken gevoerd met de andere buitenlanders. Vooral ik en Elena, waren hyperdepieper. Elena zat steeds naast mij in de meditatiezaal en met Julia deelde ik een huisje.  Na 10 dagen leer je je medecursisten kennen; zonder een woord te wisselen heb je wetenschap van hun strubbelingen en schema‘s.

En die strubbelingen zijn er. Het is hard werken zo’n cursus! Van te voren dacht ik hoe kom ik in godsnaam mijn tijd door: ik mag 10 dagen niet praten, maar ook niet lezen of schrijven. Ik mocht dus niks behalve mediteren, beetje door te tuin wandelen, slapen en eten (en dat maar 2 maaltijden per dag plus  1 snack). Blijkt dus dat je helemaal geen tijd hebt voor andere dingen omdat je 10 uur per dag mediteert. Om 4 uur in de ochtend gaat de gong om je te wekken, dan nog vóór het ontbijt  de eerste 2 uur mediteren. Vóór de lunch 3 uur mediteren waarvan 1 met ‘strong determination’ (1 uur in meditatiehouding blijven zonder je ogen te openen en je ledematen te strekken). Na de lunch weer 3 uur mediteren waarvan 1 met ’strong determination’. Na de snack nog 1 SD marteling. Tegen die tijd voel je benen niet meer en je  je rug staat in de fik. Probeer maar eens een uur in kleermakerszit te zitten. Ik hield het vol door te bedenken dat ook al doen mijn voeten heel erg pijn, ze  vallen er heus niet af als ik zometeen weer opsta. De pijn helpt je ook naar een dieper bewustzijn waarin je geen pijn meer voelt. Vervolgens een uur theorie middels een video-tape  van dr. Goenka ‘The Teacher’ waar ik steeds naar uit keek vanwege zijn sympatieke Bhudda verhalen inclusief meneer de Uil knipoog-look-a-like aan het eind van elk uurtje.

Het theorie uurtje was extra bijzonder omdat Teun en ik samen met de andere ‘niet Indiers‘  in 1 ruimte zaten.  Mannen en vrouwen zijn de hele periode gescheiden, met eigen eetruimtes. Dit was  het enige moment dat we elkaar zagen. Teun zat zo opgesteld dat hij mij steeds terloops kon zien en tot mijn grote frustratie ik hem niet, tenzij ik daadwerkelijk keek. Dit meed ik omdat ik bang was emotioneel te worden. Teun vertelde me later dat hij express niet tegenover me ging zitten om confrontatie te voorkomen. Zaten we toch in hetzelfde pakket.  1 keer hebben we onze ‘noble silence‘ doorbroken: Teun’s eerste woorden waren: ‚ heb jij flosdraad? Na deze gedenkwaardige woorden van Teun in mijn verder lege hoofd van alle input van buitenaf, moest ik natuurlijk die enorm bizarre sensatie delen van dag 4: hoe kon ik nou voor me houden dat ik mijn hoofd uit elkaar heb voelen  spatten?

Aan het einde van de dag nog een laatste half uur meditatie en dan – om half 10 ‘s avonds – viel ik kapot  en conform schema in slaap. Tussendoor rust en een heleboel  rekken en strekken als voorbereiding op de volgende sessie..  ‘Start again, start again with a calm and peaceful mind, an alert and attentive mind…’.

Wat een feest. De eerste dagen waren hels maar ik was vastbesloten om door te zetten zodat ik voortaan zou kunnen mediteren.  De beloning kwam aan het einde van de cursus. In de vorm van een free flow van sensaties van hoofd naar tenen en van tenen naar hoofd. Na deze laatste meditatiesessie kreeg ik van het Russische meisje naast me de meest fantastisch mooie, liefdevolle glimlach ooit.  Dezelfde heerlijke glimlach paste ik vervolgens weer door naar Elena aan mijn rechterkant.

Tot slot nog een aantal unieke momenten die het niet kunnen communiceren en de Indiase cultuur opleverden:

• De snurk ‘slap‘. In een ochtendsessie had de Indiase vrouw naast mij het voor elkaar gekregen om zich op haar kleine matje al liggend op te vouwen. Dat op zich was al knap, maar het enorme geluid dat ze snurkend maakte nog meer. Niemand zei er wat van en er was geen begeleidster om te waarschuwen. Wat te doen? Zittend op mijn matje ben ik alle mogelijkheden doorgelopen. Ik heb heel ingenieus mijn sjaal gepakt om de afstand te overbruggen om over haar gezicht te strijken – als een soort van hengel. Het was heel even stil en toen begon het geronk weer. Uiteindelijk hielpen alleen een paar klappen met mijn sjaal.
• De boermeditatie. In een andere sessie -volgens mij hadden we bonen gegeten bij de lunch – had  ik het ook heel zwaar (om mijn lachen in te houden). In India is het dus heel normaal om te boeren. De echte Indiers kunnen ze ook niet inhouden; een boer is hier vergelijkbaar met een hik: hij komt gewoon. Hier bevond ik mij in een ruimte gevuld met stilte en concentratie. Vervolgens kwam de ene harde boer na de andere, een ware kakefonie. Ik vroeg me af wat er zou gebeuren als ik als westerling een boer zou laten of nog erger, een kei-harde wind. Ik durfde het niet aan en heb veel lol gehad in mijn eentje. Ook veel geleerd over de onderscheidende nuance verschillen tussen ‘de boer‘. Voorbeelden zijn de kikker-boer, klinkt als kwaak en de overgeefboer: bwah.
• Mijn jeuk-tolerantie grens lesje. In de meditatiehal heeft ieder zijn eigen kussentje en een vaste plek. Op dag 5 moest ik opeens een plek naar voren – naast een vrouw die het hele uur krtsjjj-krtsjj aan het krabben was alsof haar leven ervan afhing. Eerste gedachte: heb ik dat? Tweede gedachte: hmm, we treden in de voetsporen van Bhudda, ik moet tolerant zijn; wat vervelend voor die vrouw dat ze blijkbaar niet in de meditatie zit en haar ongemak uit door te krabben. Dat hield ik 3 uur vol en heb toen toch maar geklaagd bij de begeleiding. De volgende dag nog 3 uur naast haar gezeten – tolerant blijven Hester – voordat zij werd verplaatst. Na de cursus bleek dat ik niet de enige was die last van haar had, ze had een kussendans aan intolerantie veroorzaakt. Die krtsjj-krtsjj heeft volgens mij diepe littekens achtergelaten want toen ik in de eetzaal per ongeluk naast haar zat kon ik pas eten nadat zij luid smakkend en snuifend haar eten wegstouwd had.

• Ook mooi om te horen hoe het brein werkt van sommigen. Mijn huisgenootje Julia, vertelde mij dat ze haar dromen kan aanpassen. Op een ochtend was er een enorme herrie buiten. Ze vertelde dat ze in haar slaap ons huisje pootjes had gegeven en verplaatst naar een paradijselijke tuin, waarna ze heerlijk verder heeft geslapen.

—————————————————————————————————————————————–

De Technieken

In the Vipassana meditatie cursus leer je 2 technieken (zie Vipassana – Addictions & Health, 1990)

1. Andana – breath awareness
2. Vipassana  – mind/body awareness

Ad1 two things happen:  one-  the mind gets concentrated on the flow of respiration and two – you become aware of the relationship between mental states and the flow of respiration, that whenever there is agitation in the mind  – anger, hatred, fear, passion etc.., the natural flow of respiration gets affected and disturbed. You thus learn to simply observe and remain alert, vigilant and equanimous.

Ad2 after practicing Andana for 2 days the mind is sharp enough to focus on the observation of body sensations. Every sensation is a truth, the product of an underlying biochemical reaction. And every emotion is accompanied by a sensation. In this way, the emotions can be explored through the concrete medium of body sensations. Therefore the emphasis in Vipassana is on body sensations. While you feel the body sensations you must remain equanimous. This is the only way to accept the reality within; accepting the impermanence of all things.

Effects of pracitising Vipassana

“… a refinement of awareness occurs and one responds consciously to life situations thereby becoming free from limitations which were forged by mere reactions to them’

‘ One’s life becomes characterized  by increased awareness, reality orientation, non-delusions, self-control and peace. Such a person attains a state of inner and outer calmness and is able to make quick decisions, correct and sound judgment and concerted effort – mental capabilities which definitely attribute to success in contemporary life’ (p32).

Pchychology versus Vipassana

Pchychoanalyst, behaviourist and cognitive psychologists all accept emotions, but only it’s psychological component, totally ignoring it’s physical component of sensation. Every sensation is a truth, the product of an underlying biochemical reaction. And every emotion is accompanied by a sensation. In this way, the emotions can be explored through the concrete medium of body sensations. Therefore the emphasis in Vipassana is on bodily sensations. Vedana is the third of the four parts of the mind described by the Buddha. In the modern information-processing paradigm these four parts are best    described as consciousness, perception, sensation and reaction. Although simultaneous observation of body, sensations, mind and mental contents is going on in every Vipassana meditator, the focus for the meditator is very clearly on the observation of sensations. Hence the advantage of Vipassana is that it works at the level of both mind and matter. Here lies the basic difference with other psychologies, which tackle mind at the level of mind alone. (p49)

Vipassanas versus other meditation techniques

The basis practical difference between Vipassana and all other meditation techniques is that it deals with truth at an experiential level within. There is no trace falseness, no verbalization or visualization as seen in other meditations. Insight or wisdom in Vipassana is not received intellectual but is experiential insight at the level of feeling body sensations. Walking the path of truth (Dhamma), personal realization of truth automatically changes the habit pattern of the mind, which subsequently lives according to the truth only. The truth is the natural law of the mind and body – all laws of physics are observed by any Vipassana meditator to be the same, both inside and outside the individual. Thus Vipassana is not just a scientific art of living, but the true science of the mind, the true psychology.

Definition shrieky: Inclined to shriek.

Ik ben nu zo’n 3 weken in India: Delhi was dazzling, Bombay enerverend en nu zijn we sinds ruim een week aan het afdalen naar het zuiden langs de westkust met Sulky. Wij trekken abnormaal veel aandacht met Sulky. Als we onderweg stoppen voor een plaspauze kan ik echt niet op mijn gemak een lekker plekkie zoeken langs de weg – ik heeel snel zijn en echt een goed plekkie zoeken want binnen no time staat het zwart van de mensen die gestopt zijn om onze Mr Bean auto te bekijken.

Met Sulky de bergen afcrossen is te gek. Het is net een bolderwagen die niet te stoppen is en die je een beetje links en dan weer een beetje naar rechts kan sturen. De berg op is een ander verhaal: tergend langzaam omhoog kruipen we…. Onze Sulk haalt ook gewoon verkeer in met zijn 30 km/uur max. Karren met ossen en af en toe een riksha of vrachtwagen – alles wat rijdt mag op de snelweg. Hoe? Vooral veel toeteren om het tegemoetkomende verkeer te imponeren zodat er wat ruimte wordt gegeven. Best tricky dus.

We hebben ruim een week ontspannen in het heerlijke vissersdorpje Malvan dat het toerisme aan het verkennen is. Slapen in een cabana voor 400 rupees (dat is €6,80 per nacht! – je snapt, we hebben natuurlijk wel afgedongen). Warm water in een grote emmer en het bed is heeeel hard, je verwacht toch iets meer luxe voor die prijs. Vanaf ons huisje eerst een  palmbosje en dan het weidse strand met een paar vissersboten en verder niemand.

Waarschijnlijk zijn we hier nieuwe toeristconcepten aan het helpen ontwikkelen – zoals een visserstripje en yoga cursussen (onze yoga leraar was 73 jaar). Misschien is het over een paar jaar normaal om in bikini op het strand te liggen omdat die ene farangi (ik dus) dat gewoon doet. Vrouwen zwemmen hier niet – de indiase touristen die hier komen, waden in hun kleren. Ik sta dus wel op heel veel fotos. Zoek dekking! Hilarisch, de fratsen die de boys hier uithalen om op de 1 of andere manier Teun en mij op de foto te zetten: beetje links poseren, dan een beetje draaien en nee toch maar stukje links, oh en toevallig staan wij op de achtergrond.

Een goed voorbeeld van de gekke dingen we dagelijks meemaken is onze ‘Cool Experience‘. Overgeven aan de dingen die om ons heen gebeuren is het devies en dan beland je zomaar opeens in ‘Ice-cream Heaven‘. Op het zandpaadje in ‘de middle of niks‘ staat opeens een enorme, stralend witte box. Deze opvallende box staat op een plateautje met wat plastic stoelen ervoor. Keiharde muziek uit enorme installaties met dj verwelkomen ons. De eigenaar die ons eerst zo‘n beetje uit de Sulky heeft getrokken maakt met een enorme smile duidelijk dat we moeten gaan zitten en dan krijgen we…. een heerlijk ijsje. Tot dat moment hebben we geen idee wat er aan de hand is en wat die stralend witte box is. We blijken getuige te zijn voor de opening van een nieuwe ijswinkel! Vervolgens komt de climax van de avond, we worden uitgenodigd om op het plateautje te komen, het deurtje van de box wordt opengedaan en dan staan we bloednieuwsgierig… IN een vriezer! Hier mogen we – YES -  1 volle minuut in staan! Het zusje van de eigenaar begeleidt ons tijdens deze hele rollercoaster experience en ze blijkt nog blijer te kunnen kijken als Teun vraagt, wijzend op alle dozen in de vriezer: ‘is this all ice-cream?’.

Inmiddels zijn we in Goa, in het hippie walhalla van weleer. We hebben een ‘ausgeflipte’ hippie ontmoet van 53 die spontaan onze gids is geworden. Met deze Andy gaan we vanavond naar 1 van de bekende Goa parties. Op de eerste avond hier hebben we maar een half uurtje kunnen ruiken aan de briljante mafkezen hier omdat het geluid om 22:00 uit moest.  Muziekstijl? Keiharde beuk trance en iedereen is vooral – in trance -met zichzelf aan het dansen. Niet mijn kopje thee, maar de types die je hier tegenkomt zijn uniek! Goa is niet echt wat we voor ogen hebben met de reis en een enorm contrast met het schattige vissersdorpje. Gelukkig maar dat onze paspoorten werden gestolen en we meer hebben kunnen zien dan het toeristische gebeuren! Vanuit de hippie glorie van weleer is hier een gemeenschap ontstaan aan buitenlandse ‘system escapers‘ die jaarlijks hun tijd tussen Goa en hun eigen land verdelen. Onder deze nieuwe hippies veel duitsers, russen en fransen. Half jaartje werken en half jaartje leven als een chillum rokende god in Goa. Ook veel creatieve zzp’ers: graphicdesigners en kunstenaars werken vanuit Goa.  Anderen hebben restaurants, geven yoga cursussen of verkopen ‘goa style’ kleding. Het zijn  vooral ‘system escapers‘: ontsnappend aan de systemen in hun eigen land en zoveel mogelijk de maatschappelijk geaccepteerde manier van leven en verantwoordelijkheden ontduikend. Andy is een mooi voorbeeld: hij betaalt geen belasting, heeft geen hypotheek en heeft zelfs geen ziektekostenverzekering ook al is hij 53. Verder lijkt het erop dat iedereen hier bezig is met zichzelf. In Goa kan je je lekker uitleven op alle commerciele varianten van het  spirituele aanbod in India.  Warm water re-birthing, holistic dance, diverse yoga cursussen en ik heb ook een poster voor een research centrum voor kinderen  voor ‘creative learning in touch with nature and spirit’ gespot.

We laten de spirituele activiteiten in India niet links liggen. Morgen vertrekken we naar een Vipassana meditatie centrum waar de 19e onze meditatie cursus start. Dat betekent 10 dagen niet praten en zelfs geen boek lezen en mediteren met een straf schema. Dit is de real deal; het is een meditatie techniek die oorspronkelijk uit India komt en in pure vorm bewaard is gebleven in Burma, zie http://www.dhamma.org/ . Voor nu ben ik nog lekker aan het genieten van hippie gekte en veel lekkere eettentjes met niet-Indiaas eten en mooie winkeltjes.